Na korak od utopije

Rapidna ekspanzija i sve veći broj tehnoloških inovacija dovodi do sve bržeg “starenja” tehnologije i dosadašnjeg načina života. Gradovi takođe, sve više se razvijaju i sve više postoji vizija budućnosti koje nemaju dodirnih tačaka jedna sa drugom. Potraga za alternativnim i kreativnim rješenjima aktuelnih i budućih problema je sve popularnija. Hodajući po granici između realnog i fiktivnog, dijelimo i mi sami našu viziju budućnosti i grada koji praktično miješa stvarnost i utopiju, za maksimizaciju dobrobiti njegovih stanovnika.

STANOVANJE I URBANA POLJOPRIVREDA

Logično rješenja za prenaseljenost – graditi visoko. Već je primjetno da raste broj nebodera u vidu stambenih jedinica u svijetu. Te stambene jedinice bi bile malo drugačije od već postojećih nebodera, i spratovi bi više poprimali ulogu naselja u okviru kojih bi postojale različiti sadržaji za rekreaciju (zelene terase, poluotvoreni tereni i sl.). Doduše, smjestiti veliki broj stanovnika je manji problem nego u kontinuitetu zadovoljiti njihove osnovne potrebe.
Soluciju možemo tražiti u tzv. „vertical farming-u“, u arhitekturi, odavno poznatoj ideji koju je popularizovao krajem 20. vijeka Dickson Despommier. Ljudi bi u okviru stambenih jedinica imali opciju da zadovolje svoje potrebe za hranom ili bi postojali vertikalni gradovi gdje bi se samo uzgajala hrana, pa zatim izvozila u prodavnicama i marketima (koji bi bili tehnološki napredniji od već postojećih).

UPRAVLJANJE OTPADOM

S rastom stanovništva, raste i broj otpada. Naravno, prioritetno je podići svijest u društvu o važnosti reciklaže i alternativnih solucija za isti, ali iz tehnološke perspektive bitno je imati rješenje za već postojeći otpad. Interesantan dizajn za otpad u okeanu možemo naći u Aequorea-i, dizajn poznatog francuskog arhitekte Vincent Callebaut-a. Naime, funkcionisalo bi tako što bi plutalo po površini mora / okeana i koristilo otpad u vidu plastike koju prikupi iz vodene površine kao „motor“. U prevodu, uopšte ne bi konzumiran bio bilo kakav oblik energije osim onaj koji bi sam objekat stvorio, što bi rasteretilo sve ostale prozvođače energije i omogućilo preusmjeravanje iste.

SAOBRAĆAJNA INFRASTRUKTURA

Tražnja za alternativnim rješenjem koje će rasteretiti ulice, povećati kapacitete gradskog prevoza i osigurati fluidniji tok saobraćaja, rapidno raste. Inovativno, i takoreći „kul“ rješenje zapravo već postoji. Caterpillar Train ili cTrain, od kompanije Jacob Innovations Inc., koje je pobijedilo na MIT Climate CoLab takmičenju 2016. godine. Gledajući dizajn, jasno se vidi zašto je rješenje efikasno. Automatski se sklanja gradski prevoz sa ulica i omogućava automobilima brži prevoz. Ovakav primjer „tramvaja“ bi uvijek nesmetano mogao da ide u oba pravca, i sa melo većim kapacitetima gradskog prevoza od sadašnjeg, ljudi bi ga vrlo vjerovatno i više koristili.

NAUČNO-TEHNOLOŠKI PARKOVI

Iako već postoje, potencijal za njihovu ekspanziju je ogroman. U okviru NT parkovi bi veliki broj firmi mogao da izgradi više svojih poslovnih jedinica i da bude u konstantnoj i jednostavnijoj komunikaciji sa svojom budućom radnom snagom, koja bi svoj potencijal dodatno unaprijedila. Zaha Hadid i njen dizajn Shenzhen Science & Technology muzeja bi mogao da posluži kao inspiracija za buduće NT parkove, koji bi istovremeno služili kao rekreativne i obrazovne jedinice, koje bi bile, kao što je već rečeno u bliskoj interakciji sa poslovnim jedinicama velikih i manjih preduzeća.

ARTIFICIJALNI TURIZAM

Za turizam bi morali već malo da bude kreativniji, ali i da odemo u prošlost. Naime, uzećemo kao inspiraciju utopijsku ideju Ron Harron-a. Walking City je njegova maštovita ekspresija grada koji može da se kreće, ali nikad u djelo sprovedena ideja zbog nedovoljne razvijenosti tehnologije. Prelazeći malo liniju realnosti i fikcije,  kreirala se ideja nastala iz  geoidnog oblika koji arhitekta predlaže i i koristi ga kao turističku atrakciju i okviru tog oblika izgraditi hotele i restorane koji bi 24/7 bili dostupni turistima. Time rasterećujemo gradove i ostavljamo prostora za lokalnu ekspanziju.

DISTRIBUCIJA ENERGIJE

Još jednom, inspiraciju tražimo u prošlosti. Nikad ostvarena ideja jednog od najpoznatijeg naučnika, Nikole Tesle.  „Wireless Experimental Station“ je bio pokušaj besplatne distribucije struje i energije koji se tragično završio zbog inženjerskog konflikta sa ekonomijom (we’re looking at you Thomas Edison). Da li je moguće adaptirati postojeća znanja o Teslinoj revolucionarnoj ideji i uz nastavak tehnološkog razvoja stvoriti nešto što bi radilo na sličnom konceptu i konačno pretvoriti ideju iz davne 1907. u realnost. Da li je to moguće… nismo ni sami sigurni, ali na nama je da vjerujemo u nas i naše sposobnosti da još dodatno adaptiramo svijet nama i da istovremeno živimo s njim u harmoniji.

 

Close Menu